استفاده از داروهای محرک تخمک‌گذاری (مانند HMG و FSH) برای رشد هم‌زمان چندین فولیکول تخمدان انجام می‌پذیرد. پزشک روند رشد فولیکول‌ها را از طریق سونوگرافی‌های متوالی و آزمایش‌های هورمونی (استروژن و LH) پایش کرده و در زمان رسیدن اندازه فولیکول‌ها به ۱۸ تا ۲۰ میلی‌متر، هورمون HCG را برای بلوغ نهایی تخمک تجویز می‌کند.

این عمل ۳۶ الی ۳۹ ساعت پس از تزریق HCG، به مدت ۵ الی ۲۰ دقیقه و تحت بیهوشی عمومی سبک انجام می‌شود. پزشک با هدایت سونوگرافی مایع فولیکولی را تخلیه کرده و جهت جداسازی تخمک‌های بالغ به آزمایشگاه جنین‌شناسی تحویل می‌دهد. بیمار پس از استراحتی کوتاه در ریکاوری ترخیص می‌شود.

هم‌زمان با پانکچر، نمونه اسپرم شستشو و آماده‌سازی شده و اسپرم‌های سالم جداسازی می‌شوند. در روش میکرواینجکشن (ICSI) اسپرم مستقیماً به داخل تخمک تزریق شده و در روش IVF کلاسیک، در مجاورت هم قرار می‌گیرند. جنین‌ها به مدت ۴۸ تا ۱۲۰ ساعت در انکوباتورهای ویژه پایش و رشد می‌یابند.

پروسه‌ای بدون درد و بدون نیاز به بیهوشی است که در آن جنین‌های دارای کیفیت ایده‌آل به داخل حفره رحم منتقل می‌شوند. دارودرمانی حمایتی (مانند پروژسترون) جهت آماده‌سازی اندومتر انجام شده و حدود دو هفته بعد با آزمایش سطح بتا (HCG)، نتیجه بارداری ارزیابی می‌شود.

انجماد جنین (Vitrification): جنین‌های باکیفیت مازاد منجمد و ذخیره می‌شوند. نرخ موفقیت جنین‌های فریز شده هم‌تراز جنین‌های تازه است.

تلقیح درون رحمی (IUI): روشی ساده و بدون بیهوشی که در آن اسپرم‌های فرآوری شده و فعال در زمان تخمک‌گذاری مستقیماً به داخل حفره رحم تزریق می‌شوند.

انسداد یا کاهش عملکرد لوله‌های رحمی به دنبال عفونت‌های لگنی، بیماری‌های التهابی (PID) یا سابقه جراحی‌های قبلی.

رشد بافت آندومتر در خارج از رحم (تخمدان‌ها، لوله‌ها یا صفاق) که با ایجاد التهاب، کیست و چسبندگی شدید، شانس باروری را کاهش می‌دهد.

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)، هیپرپرولاکتینمی، اختلالات تیروئید و کاهش ذخیره تخمدان که منجر به عدم تخمک‌گذاری منظم می‌شوند.

وجود فیبروم‌های ساب‌موکوزال، پولیپ، چسبندگی داخل رحمی (سندرم آشرمن)، ناهنجاری‌های مادرزادی رحم و مشکلات موکوس دهانه رحم.

ارزیابی سلامت کروموزومی و ژنتیکی جنین تشکیل‌شده در آزمایشگاه قبل از انتقال به رحم؛ در روز سوم (مرحله ۸ سلولی) یا مرحله بلاستوسیست، با نمونه‌برداری از جنین نقایص ژنتیکی و ناهنجاری‌ها شناسایی می‌گردد.

غربالگری خون مادر برای بررسی DNA آزاد جنینی جهت ارزیابی ریسک ابتلا به سندرم‌های داون (تریزومی ۲۱)، ادوارد (تریزومی ۱۸) و پاتو (تریزومی ۱۳) با دقت بسیار بالا و بدون خطر برای جنین.

QF-PCR: تکنیک مولکولی سریع و دقیق برای تشخیص ناهنجاری‌های شایع کروموزوم‌های ۱۳، ۱۸، ۲۱، X و Y در کمترین زمان ممکن.

آمنیوسنتز: نمونه‌برداری از مایع آمنیوتیک اطراف جنین جهت انجام کاریوتایپ دقیق و بررسی ساختار و تعداد کروموزوم‌ها.

WES (توالی‌یابی اگزوم): بررسی جامع تمامی بخش‌های کدکننده ژن‌ها برای کشف علل بیماری‌های نادر و ناشناخته.

WGS (توالی‌یابی کل ژنوم): کامل‌ترین تست ژنتیکی با بررسی تمام ژنوم فرد.

بررسی فاکتورهای انعقادی و جهش‌های ژنتیکی مسبب ترومبوز (از جمله فاکتور V لیدن، پروترومبین و ژن MTHFR) که عامل ۳۰٪ از موارد بالینی سقط‌های مکرر هستند.